4e gesprek MO

Eindelijk, de 4 gesprekken zijn achter de rug!
16 April haddden we ons laatste gesprek. De Maatschappelijk Assistente kwam op huisbezoek. Huis beetje opgeblonken en wat koffie klaargezet om alles wat huiselijker te laten gewaarworden haha (wat een mens allemaal al niet doet).

Rond 14 uur was de MA er. Ze vertelde dat ze eigenlijk niet echt veel nieuwe vragen meer had en het allemaal niet zo lang zou duren. Ze vertelde dat wij nooit echt rond de pot hebben gedraaid (wat anderen blijkbaar wel doen) en aldoende het meeste al gezegd was tijdens de eerste 3 gesprekken. Ze bleef nog wel even stilstaan over het feit of ik (Tom) wel volledig over het geen-eigen-kinderen-krijgen-syndroom heen was. Bij veerle vonden ze daar allerlei sporen van terug, maar bij mij was dat nog redelijk vaag.

Om af te sluiten (na een 45mins), vroeg ze om het ganse huis een keer te mogen bekijken (wij hadden altijd gelezen dat dit niet gedaan werd). Met alle plezier gaven we haar een rondleiding waarna ze huiswaarts keerde.

Nu moeten we afwachten hoe het team ons beoordeelt (zeer frustrerend om te weten dat anderen over jou verdere leven gaan beslissen).
We hopen binnen een 6 weken een rapport in de bus te krijgen ... positief of negatief ... de spanning zal te snijden zijn wanneer dé enveloppe in de bus valt.

3e gesprek MO

Op 9/4 was het weer zover: het derde gesprek met de psycholoog stond voor de deur!

Al héél wat minder zenuwachtig dan de twee vorige keren kwamen we aan. Er werd een kleine evaluatie gehouden over het vorige gesprek en dan werden we weer bestookt met tal van nieuwe vragen of verduidelijkingen en herhalingen van het vorige gesprek.

We kwamen buiten met een positief gevoel. Dat wil al wel wat zeggen, zeker?

Hopelijk zal het ons volgende week even goed gaan. Dan komt de maatschappelijk werker bij ons thuis een kijkje nemen. De lenteschoonmaak kunnen we al direct starten want het huis moet blinken volgende week hoor!

2e Gesprek MO

Gisteren hadden wij ons 2e gesprek ivm het Maatschappelijk Onderzoek. (normaal gezien ging het 2e gesprek op 31 maart door, maar de MA belde af wegens ziekte.)

Ons 2e gesprek dus werd er dus een met de psychologe. De jonge dame stelde ons eerst een beetje op ons gemak en stak dan van wal. Ze overliep ons levensverhaal en diepte enkele aantekeningen van de maatschappelijk assistente verder uit.

Volgende week hebben we het 3e gesprek (ook met de psychologe) en de week nadien komt de maatschappelijk assistent op huisbezoek.

22 Maart - Onze trouwdag

Op 22 maart zijn wij eindelijk in het huwelijksbootje getreden.
Veerle in een feeërieke jurk (gemaakt de mama trouwens) en Tom in een mooi nieuw kostuum (inclusief bloem-stoefertje), ahja!!

Om half 10 verzamelden we bij ons thuis en na een ochtendlijk hapje en drankje vertrokken we naar het Schoon verdiep (Stahhuis Antwerpen). Dit weekend werd Semini trouwens gevierd. Aan het stadhuis werden de koppels door een mensenhaag (in Middeleeuwse outfit) heen het stadhuis binnengeleid. Binnenin stonden enkele muzikanten (eveneens in aangepaste kledij) het beste van zichzelf te geven. We ontwaardden zelfs een bekende ... Ed Kooiman. Wat verder stond een TV ploeg het hele gebeuren te filmen en jaja wat bleek nu? Dezelfde avond kwamen we op ATV. Na getrouwd te zijn, nu ook een beetje BA (Bekende Antwerpenaar)

Na onze trouwgelofte afgelegd te hebben, verlieten we het stadhuis en men nodigde ons uit om midden in een kring plaats te nemen, waarna een of andere dansgroep een vruchtbaarheidsdans rondom ons deed. (alles bleef deftig voor de excentrieken onder ons)
Hierna boden we onze vrienden, familie, collaga's nog een drankje aan vooralleer weer huiswaards te keren.

Thuis aangekomen hebben we heerlijk gelunched (mama, papa dat hebben jullie super gedaan!) en na nog enkele verassingen te hebben ontvangen, was het tijd om nog een 2 uurtjes te bowlen. (wat trouwens voor iedereen super is meegevallen).

Daarna hebben we nog een heerlijk dinner gehad met de familie & getuigen.

Hartelijk bedankt aan iedereen die ons geluk heeft toegewenst & bedankt voor alle mooie kaartjes en geschenkjes.

Het was een dag om nooit meer te vergeten !

1e Gesprek MA

Vandaag hebben we het eerste gesprek met de Maatschappelijk Assistente gehad.
Een gesprek over onze relatie met elkaar, vrienden, familie, kenissen ... Hoe zien wij een kindje combineerbaar met ons huidige werk, zou je het kind vertellen hoe het ter adoptie is afgestaan (indien je het weet)... ? en nog veel meer.
De leidraad hiervoor was het levensverhaal en de vragenlijst die we hadden opgestuurd. Deze was voor de MA zeer volledig en ging dieper in op bepaalde zaken.

Het gesprek zelf duurde iets meer dan 2 uur en was best belastend. 2 Uur geconcentreerd liggen vertellen, gepaard met toch wel wat stress, ("hoe zeg ik dit nu het beste", "opgelet wat je nu weer zegt", "als ik het zo zeg, komt het dan wel goed over?" ...) kruipt in je kleren :-)

We houden een positief gevoel over aan dit eerste gesprek.
31 Maart komt de MA op huisbezoek ... we zullen maar al beginnen poesten zeker :-)?

Data Maatschappelijk Onderzoek bekend

Joepie... de langverwachte enveloppe belandde op 22 februari in onze bus. Einelijk komt er nog eens schot in de zaak!

De data van ons Maatschappelijk Onderzoek zijn als volgt:

18 maart: gesprek met maatschappelijk assistente
31 maart: gesprek (thuis) met maatschappelijk assistente
3 april: gesprek met psychologe
9 april: gesprek met psychologe

Het begint al te kriebelen. Hopelijk valt het eerste gesprek al goed mee want 3 dagen later trouwen wij :-)

Wij gaan trouwen !!

Eindelijk is het zover ... wij gaan trouwen !! Niet enkel voor adoptie, maar natuurlijk ook omdat we elkaar doodgraag zien. De officiële kaartjes zijn vandaag trouwens op de post gedaan.

Omdat een adoptie handenvol geld kost, hebben we besloten geen groot feest te geven. We houden het (piep)klein, met de getuigen en naaste familie.

We wachten trouwens ook nog steeds op de data wanneer ons MO van start zal gaan. Dat duurt en duurt en duurt ...

Dus tot zolang zal er niet veel nieuws meer te rapen vallen.

We hebben van FIAC trouwens gehoord dat de wachtlijst voor Thailand is stopgezet omdat er vorig jaar slechts 2 kinderen geplaatst zijn.
Nu Polen is goedgekeurd om proefdossiers op te sturen, zijn we ons licht bij het Kleine Mirakel reeds gaan opsteken. Helaas blijkt dat je ook hier al 3 jaar getrouwd moet zijn vooralleer je een dossier kan indienen.
Een lelijke streep door de (dure) rekening dus ...

Nu Thailand niet meer mogelijk is en Polen & de Filipijnen vragen om 3 jaar getrouwd te zijn, moeten we ons een bezinnen wat we gaan doen. (rekening houdend met het feit dat de uitslag van een M.O. slechts 3 jaar geldig is). Misérie troef !

Naar de rechtbank ...

Vandaag, 19 November 2007, zijn we naar de Rechtbank van Eerste Aanleg geweest. Een eerste maal voor Tom om het nieuwe gerechtsgebouw te zien. 's Morgens een half uurtje langer kunnen uitslapen en dan per fiets vertrokken.
Na diepe plassen, opspattend water en snedige windvlagen te hebben doorstaan kwamen we rond kwart voor negen aan. Goed op tijd dus!
Na ons aangemeld te hebben, namen we plaats op een bankje en kwamen iets later nog 2 personen uit onze groep tegen.
Rond 9.20 hoorden we onze naam afroepen en traden de rechtzaal binnen. Vooraan zaten de rechter, griffie en de procureur.
We namen plaats en omdat bovengenoemde personen een halve meter boven je zitten, belandde je automatisch in een soort van underdog positie.
Gelukkig was de rechter zeer vriendelijk en overliepen we samen of aan alle voorwaarde om een maatschappelijk onderzoek te starten was voldaan. Even was er wat onduidelijkheid over hoe lang wij reeds samenwoonden, maar dat werd snel van de baan geveegd toen het attest van wettelijk samenwonen alsnog opdook. (als je niet wettelijk samenwoond moet je kunnen aantonen dat je minstens 3 jaar officieel hebt samengewoond)
Een paar minuten later vernamen we dat we een uitspraak van over het maatschappelijk onderzoek na een dik half jaar konden verwachten. Dat betekent dat we normaal gezien tegen maart, april een uitnodiging om het maatschappelijk onderzoek te beginnen, zullen ontvangen.

Laat de klok nu maar wat sneller beginnen tikken ...

Weeral Post ...

Joepie !!! Vandaag zat er een brief van de rechtbank in onze brievenbus!
19 november worden we om 9 uur bij de griffie in Antwerpen verwacht.
Tof Tof Tof ... :-)

Nieuwe brief, nieuwe opdracht ...

Lang hoefden we niet te wachten op vers adoptienieuws. Geen brief van de griffie, maar een van Kind & Gezin.
Ongeduldig als we zijn, de enveloppe verscheurd en de brief - stevig vastgenomen door 4 handen - gretig gelezen ...
We moesten een eerste vragenlijst invullen. Deze behandelde onderwerpen zoals familie, werk, motivatie enzovoort.
Daarnaast kregen we ook de opdracht om een levensverhaal te schrijven waarin belangrijke gebeurtenissen, gezinssituaties, ... uit de doeken gedaan moeten worden. Dit levensverhaal zal een belangrijke leiddraad vormen voor het Maatschappelijk Onderzoek.